|
1964-1966 Yamaha 125 RA97 |
 |
 |
|
|
 |
RA 75 1963 |
Yamaha was in 1964 een nieuw gezicht in de 125 cc klasse, welke door Honda en in mindere mate door Suzuki werd beheerst.
Honda was in 1963 met overmacht kampioen geworden, zodat men het niet nodig vond om de RC 146 drastisch onder handen te nemen.
Suzuki kwam met een verbeterde uitvoering van de RT63, een tweetakt twin goed voor 30 pk bij 13000 tpm.
In Assen 1964 verscheen Yamaha voor het eerst aan de start met de opvolger van de RA75, de RA 97.
Een luchtgekoelde tweetakt twin met roterende inlaten en een boring en slag van 44x41 mm.
Het machientje had 8 versnellingen en leverde ongeveer 28 pk bij 13000 tpm.
Het leverde Phil Read na een enerverend gevecht met Jim Redman een fraaie 2e plaats op met de 125. Een opmerkelijk debuut voor de RA97, maar het machientje ging direct terug naar Japan en is nooit weer gezien in Europa.
|
 |
RA 97 1964 |
 |
RA97 1965 |
 |
Yamaha was tevreden met het resultaat van de luchtgekoelde RA97, en dit gaf voldoende vertrouwen om snel met de verdere ontwikkeling voor het volgend seizoen te beginnen. Op dat moment werd waterkoeling een optie om de temperamentvolle machines van meer betrouwbaarheid te voorzien. Tot dan had men steeds met luchtgekoelde machines gereden, en de 250 cc RD56 is zijn hele actieve bestaan altijd luchtgekoeld gebleven. |
 |
De RA97 verscheen dan ook aan het eind van 1964 in de Japanse Grand Prix als eerste Yamaha in een watergekoelde versie aan de start. De machine werd ook nu weer opgegeven voor 28 pk bij 13000 tpm.maar deze waarden zijn door Yamaha altijd bewust aan de lage kant gehouden, zodat er vanuit moet worden gegaan dat het vermogen rond 30 pk bij 13000 tpm. zal hebben gelegen. |
|
De carburateurs waren 25 mm Mikuni's met de mengkamer aaneengesloten, deze werden door de fabriek voor het eerst toegepast. Voor de waterkoeling was een pomp, aangedreven vanuit de versnellingsbak toegepast, welke de 2 afzonderlijke cilinders van koelwater voorzag. Een waterpomp was nieuw in die tijd, omdat er tot dan volgens het Thermo-syphon principe geen pomp word toegepast. De machine had verder nog een oliepomp voor de smering van de roterende schijven, de krukaslagers en de versnellingsbak, had 8 versnellingen en woog 100 kg. |
|
|
In 1965 word de RA97 pas weer ingezet tijdens de TT op Man, waar Read wint. Mike Duff behaalt hetzelfde resultaat in Assen. Dit tot zeer grote verbazing van de Suzuki mensen, die dat jaar onbedreigd naar de titel schenen te rijden. Maar hun angst is ongegrond, want direct na Assen verdwijnen de 125 cc machines weer even snel als ze gekomen waren naar Japan. Het seizoen is al te ver onderweg om nog een titel te behalen, en wat later zou blijken, fungeert de RA97 als rijdende testbank voor de 250 cc viercilinder waar inmiddels hard aan gewerkt word, omdat de 250 RD56 aan het eind van zijn ontwikkeling is gekomen. Wat de werkelijke reden van het terugtrekken van de snelle RA97's was dat de overwinningen van Read en Duff aan een zijden draadje hingen. De betrouwbaarheid van de watergekoelde machientjes is nog niet wat de Japanse engineers voor ogen hebben, want op het eiland Man wordt Mike Duff wel 3e maar komt op een cilinder nog maar net over de finish. En in Assen eindigt Read ook op een cilinder, en bij inspectie bleek ook dat het blokje van Duff het geen ronde meer had uitgehouden. De fabriek achtte het op dat moment te veeleisend om het machientje competitief te houden voor het complete seizoen. De betrouwbaarheid was niet groter dan zo'n 150km, het zou een te grote inspanning van het team vergen nadat de hoofdmacht van Yamaha na Assen weer naar Japan zou vertrekken, en het GP-team verder trok met maar enkele Japanse mecaniciens. De TT races op Man was ook het eerste optreden van Bill Ivy als Yamaha fabrieks rijder. Bill kreeg een kans om zijn kunsten te vertonen met de 125 en 250 Yamaha's in de Engelse TT, Assen en Francorchamps. "Little Bill" had in de voorgaande jaren bewezen een zeer competitieve coureur te zijn op de korte Engelse circuits, en verdiende hiermee een contract voor 3 GP's.
|
 |
In het laatste jaar van zijn bestaan 1966 levert de RA97 een vermogen van 35 pk bij 14000 tpm. en heeft nu 9 versnellingen aan boord. De rijders Phil Read en Bill Ivy hebben echter een zware kluif aan de nieuwe 5 cilinder Honda's van Luigi Taveri en Ralph Bryans. Het zijn Honda en Yamaha die dat jaar de dienst uitmaken. Vijf keer greep Taveri de eerste plaats, en even zo vaak gaat er een Yamaha als eerste over de finish: vier keer met de kleine Bill Ivy aan het stuur en een keer met Read als berijder. |
 |
De Yamaha's zijn net iets te langzaam voor de Honda RC149, en Taveri word in het laatste jaar voor het terugtrekken van Honda, wereldkampioen, en verovert ook de merkentitel voor Honda in de 125 cc klasse. Titelverdediger Suzuki komt er dat jaar vreemd genoeg niet meer aan te pas omdat men nauwelijks iets aan het bestaande concept heeft veranderd. |
 |
Met het terugtrekken Van Honda uit de 50 en 125 cc klassen besloot ook Luigi Taveri zijn valhelm aan de wilgen te hangen, een beslissing die ook Jim Redman en Bruce Beale aan het eind van het seizoen 1966 nam. Redman nam zijn besluit na er in Francorchamps hard afgevallen te zijn, waarbij hij een arm brak. |
| Om die reden nam ook Ernst Degner afscheid van zijn coureursloopbaan. Hij was gevallen tijdens de Japanse GP, waar hij een 125 cc Kawasaki testte, een gebroken ketting had het achterwiel geblokkeerd.
Yamaha maakte zich intussen op voor de krachtmeting van 1967 met hun 125 en 250 cc viercilinders.
|
|
| |
|
|
|
Laatst aangepast op donderdag 24 maart 2011 20:56 |
Works Twins 
