|
There are no translations available.
|
YZR750
Eind 1974 wordt er een fabrieksversie doorontwikkeld die als YZR750 wordt aangeduid. Deze machines zijn uitgevoerd met het verbeterde “Carruthers uitlaatsysteem”, en tevens voorzien van het monoshock veersysteem van de 500cc OW20 GP-racer. Dat de fabrieks YZR is afgeleid van de TZ750b productieracer is goed te zien aan de bevestigingspunten van de dubbele schokbrekers, deze zijn nl. nog aanwezig op de officiele fabrieks foto. De grotere cilinderinhoud geeft een vermogenswinst van 10 pk voor de productieracer en 15 pk voor de fabrieksversie. De respectievelijke vermogens komen nu op 100, en 110 pk uit. De fabrieksmachine is tevens 10kg lichter dan de TZ750b modellen.
|
 |
Het gewijzigde "Carruthers" uitlaatsysteem laat drie uitlaten onder de motor doorlopen, en de uitlaat van de linker cilinder loopt bij de versnellingsbak naast het blok omhoog om achter de carburateurs door het frame aan de rechterkant onder het zitje weer tevoorschijn te komen. Hierdoor konden ook de onderste uitlaten van de goede vorm worden voorzien, en tevens een betere bevestiging aan het frame worden gemaakt. (Een en ander is goed te zien aan deze fraaie Roberts 1974 replica.) |
|
1975
In Maart 1975 verschijnt Yamaha met 3 nieuwe 750’s met Monoshocks voor de Daytona 200, de rijders zijn Agostini, Roberts en Baker van de respectievelijke teams van Europa, USA en Canada. Het Monoshock veersysteem heeft een grote invloed op het rijgedrag van de grote viercilinders, en geeft de fabrieksrijders weer een grote voorsprong op de concurrentie.
Roberts noteert de snelste trainingstijd en gaat direct na de start aan de leiding, maar wordt getroffen door koppelingsproblemen en valt uit.
De race wordt gewonnen door Romero op een twin-shock Yamaha van Team USA, tweede wordt Steve Baker op de eerste Monoshock. Agostini wordt vierde achter een zekere J.Cecotto op een standaard twinshock TZ750a. Cecotto is dan begonnen aan een top seizoen dat wordt voortgezet in Europa met een overwinning in de Imola 200, hij ontvangt later in het seizoen volledige fabriekssteun met een Monoshock YZR750 en een YZR350 met support van fabrieksmonteur Vince French.
Het levert hem als negentien jarige in zijn eerste GP seizoen de 350cc wereldtitel op.
|
|
In September zijn er veertig identieke productieracers te koop voor de privécoureur onder de code TZ750c.
In november van dat jaar maakt Yamaha tijdens een persconferentie bekend dat ze in 1976 stopt met GP-races, men neemt een jaar verlof om de ontwikkeling van de 500cc Yamaha beter voor te bereiden. Het goede nieuws is dat ze wel productieracers blijven ontwikkelen, en dat vanaf 1976 alle productieracers zullen zijn uitgerust met monoshockvering.
|
|
|
Last Updated on Saturday, 04 June 2011 21:52 |
Works 4 Cyl 
